· 6 min lezen
Meta's design system voor agents geïnstalleerd. Regel één: geen div
Astryx 0.7.16 schrijft 409 woorden aan regels in je AGENTS.md, zet op verzoek een skill in je thuismap en rekent 115 KB voor één knop. We hebben het allemaal gemeten.
Geschreven met hulp van AI, nagelezen en aangevuld door Kevin Bos.
Eén knop van Meta’s nieuwe design system kost je bezoeker 115 KB. De agent die hem neerzet krijgt eerst 409 woorden aan regels te lezen, en de eerste regel is dat hij geen <div> meer mag schrijven. Die regels komen met één commando in je repository:
$ astryx init
[ok] AI agent docs installed -> AGENTS.md, GEMINI.md
[…]
files added in the project by init:
> ./AGENTS.md
> ./GEMINI.md
--- ./AGENTS.md: 35 lines, 409 words, 2773 bytes
Het blok opent zijn regels met “No <div>”, gevolgd door “components handle all layout and spacing”. Het sluit af met een zelfcontrole: lees het bestand opnieuw en vervang elke kale <div> of <span>, elke vaste hexkleur of pixelwaarde. In de README van hetzelfde project staat als eerste principe “Guidance over enforcement”.
409 woordenaan instructies die Astryx aan je AGENTS.md toevoegt, voor elke agent die het project opentOnze run in de sandbox, Astryx 0.7.16, 18 november 2026
Waarom we dit uitzochten
Astryx kreeg er in de week tot 18 november 8.700 sterren bij en staat op 30.365. Meta noemt het “an open source design system that’s fully customizable and agent ready”. Volgens de README is het acht jaar lang binnen Meta gegroeid en draait het in meer dan 13.000 apps. Het is in bèta, heeft een MIT-licentie en is gebouwd op React 19.
“Agent ready” is het deel dat je uit een README niet kunt controleren. Dus installeerden we het in een container en maten we drie dingen: wat het naar schijf schrijft, hoeveel een agent moet lezen en wat een gebruiker downloadt.
Wat “agent ready” op je schijf zet
De installatie van de pakketten schreef niets buiten node_modules. De tekst voor agents verschijnt pas als je init draait, en dat kan op twee niveaus.
Het tweede niveau is het niveau dat je moet kennen voordat je het intikt. init --user richt de hele computer in:
$ astryx init --user
[ok] Wrote ~/.agents/skills/astryx/SKILL.md
[…]
[ok] Linked ~/.claude/skills/astryx
[…]
> ./.claude
> ./.claude/skills
> ./.claude/skills/astryx
De thuismap in onze sandbox had geen map .claude. Het commando maakte er een aan en linkte de skill erin. De skill telt 283 woorden en vertelt elke agent op de machine dat Astryx bestaat, wanneer hij het moet gebruiken, en dat hij npm i -g @astryxdesign/cli moet draaien als het commando ontbreekt. De broncode van init zegt er nog bij dat een voor de computer geïnstalleerde CLI “refreshes the file in the background after each upgrade”. Dat deel hebben we niet getest.
Twee dagen geleden schreven we dat een skill een afhankelijkheid is die niemand beoordeelt. Dit is de nette variant daarvan: een commando met een naam, een bon op het scherm, een hash in het bestand en een weg terug. Die weg terug hebben we gedraaid:
$ astryx init --user --remove-agents
[ok] Removed ~/.agents/skills/astryx/SKILL.md
[ok] Removed ~/.claude/skills/astryx
De skill en de link waren weg. Twee lege mappen en een instellingenbestand bleven achter, met "install": false zodat het niet terugkomt. In het project verwijderde init --remove-agents beide bestanden die het had aangemaakt.
Wat een agent moet lezen
Astryx vraagt de agent niet om node_modules te lezen. Het geeft hem een CLI, en de skill zegt dat letterlijk: lees astryx component <Name>, “not the package’s files”.
- Blok in AGENTS.md, elke sessie gelezen
- 409 woorden
- Lijst van alle 174 componenten
- 714 woorden
- Button, alleen props
- 630 woorden
- Button, compacte opmaak
- 1,269 woorden
- Button, volledige docs
- 1,498 woorden
De docs van alle componenten één voor één lezen kwam op 127.706 woorden voor 174 componenten, gemiddeld 734. Dat getal is het argument voor de CLI: niemand laadt alles, en een agent die alleen leest wat hij gebruikt blijft op een paar duizend woorden. De vlag --dense heet zuinig met tokens te zijn. Bij Button scheelde het 229 van de 1.498 woorden.
Wat één Button je gebruikers kost
De README belooft “no build plugin, no styling library to adopt”: je importeert kant-en-klare CSS. We bundelden een pagina met één Button met esbuild 0.28.2 en vergeleken die met dezelfde pagina met een gewone <button>:
none.jsx bundle: 223471 bytes, gzip 69037 bytes
one.jsx bundle: 416111 bytes, gzip 133084 bytes
sub.jsx bundle: 414516 bytes, gzip 132232 bytes
ten.jsx bundle: 588993 bytes, gzip 184919 bytes
node_modules/@astryxdesign/core/dist/astryx.css: 292182 bytes, gzip 42973 bytes
| JavaScript, gzip | CSS, gzip | |
|---|---|---|
React en een gewone <button> |
69,0 KB | 0 |
| Eén Button van Astryx | 133,1 KB | 50,8 KB |
| Button, geïmporteerd via zijn eigen pad | 132,2 KB | 50,8 KB |
| Button plus vier andere componenten | 184,9 KB | 50,8 KB |
Eén Button voegt 64 KB JavaScript toe. Importeren via @astryxdesign/core/Button in plaats van via de root van het pakket scheelde 852 bytes. Het gewicht zit dus in wat Button zelf meeneemt. De CSS bestaat uit de stylesheet voor alle componenten (43,0 KB), de reset (3,8 KB) en het thema (4,0 KB), of je nu één component gebruikt of alle 174.
Voor een interne tool is dat een redelijke prijs voor 174 toegankelijke componenten. Voor een publieke landingspagina is het 115 KB voor het eerste woord inhoud. Astryx levert ook een buildpakket om StyleX uit de bron te compileren, wat de CSS kleiner kan maken. Dat hebben we niet getest.
Werkt het deel voor agents?
Hier verdient Meta lof, want het publiceert zijn eigen antwoord en dat antwoord is niet vleiend. Het team draait elke nacht “vibe tests”: dezelfde prompts voor verse agents met Astryx, met shadcn en Tailwind, en met kale HTML. Het verslag toont een goede nacht, 98 voor Astryx tegen 95 voor de shadcn-baseline, en een slechte waarin Astryx een 2 scoorde op correctheid omdat agents imports en propnamen verzonnen. Daarna staat er: “Across our full ledger the baseline actually wins the plurality of nights”.
Een nieuwere evaluatie in de repository is strenger: een deterministische beoordeling in een echte browser, geen LLM als jury, intervallen bij elk slagingspercentage. Eén scheefheid noemt ze zelf. De agent krijgt de AGENTS.md van het project mee als de setup van de bibliotheek die heeft geschreven, en de README zegt: “Today only astryx init writes one.” De Astryx-arm krijgt dus 409 woorden coaching en de shadcn-arm niets. Dat is een eerlijke test van het product zoals het geleverd wordt, en het betekent dat winst net zo goed de instructies meet als de componenten.
Zelf hebben we geen agent laten draaien. Dit zijn de cijfers van de maker.
Wat wij zouden doen
We zouden Astryx proberen voor een beheeromgeving of een interne tool, waar 174 consistente componenten tellen en 115 KB niet. Op een marketingsite zouden we het niet zetten.
We zouden astryx init draaien en daarna de diff van AGENTS.md in de pull request lezen, zoals bij elke afhankelijkheid die instructies voor onze agents schrijft. Het blok wordt beheerd: volgens de eigen documentatie wordt het “written, refreshed, and removed whatever ignore rules or generated markers say”. init --user zouden we op een gedeelde ontwikkelmachine niet draaien zonder het de gebruikers te vertellen.
Wat dit zou veranderen: gepubliceerde slagingspercentages uit de strengere evaluatie, met en zonder het blok in AGENTS.md.
Grenzen van deze test
Eén versie (0.7.16), één schone container, npm op Node 22.23.5. We maten bestanden, woorden en bytes en hebben geen interface laten bouwen door een agent. De bundels zijn gemaakt met de standaardinstellingen van esbuild voor een geminificeerde productiebuild, zonder StyleX-compiler; een echte app met Vite of Next.js wijkt af. De woordtellingen zijn wc -w op de tekstuitvoer van de CLI, en dat is niet hetzelfde als tokens.
Bronnen
- meta/astryx
- Astryx-blog: Vibe Test, how we make decisions in Astryx
- Astryx CLI: documentatie van init, in de broncode
- Astryx vibe eval: hoe de vergelijking met shadcn/ui wordt gedraaid
- GitHub Trending, wekelijks, 18 november 2026
- AI-agents
- design systems
- React
- frontend